
Afgelopen twee nachten weer gedroomd dat ik rookte. Jeetje wat een maffe verslaving zeg. In mijn eerste droom voelde het helemaal niet goed. En dan toch een pakje kopen en gaan roken. Wat een stommiteit. Het ergste was dat ik het de afgelopen nacht niet eens erg vond dat ik weer was gaan roken. Net zoals het stemmetje wat steeds vileiner gaat praten en moeilijker te bedwingen is. Het zet me echt op scherp. Wauw wat zit er een sterk gevoel daar ergens in je lijf. Met een heel gemeen vleiend stemmetje. De stem wordt ook steeds geraffineerder. Het vreemde van alles is natuurlijk dat ik het zelf ben. Een soort Jekyl en Hide (schrijf je dat zo?). Komt alleen maar door die vieze verslaving.
Maar wees niet bang ik geef niet toe. Roken is geen optie, ik sla me er wel doorheen. En als het mij niet lukt dan heb ik jullie waar ik op terug kan vallen. Maar goed wees allemaal beducht dat het niet allemaal zo snel over is. Het gevecht zit nu op een ander niveau. Niet meer tegen de muren opvliegend. Maar het is veel valser en onopvallender geworden. Ik ben er nog niet. Ik moet me hier stevig tegen wapenen. Ik laat me niet verleiden om 1 sigaret te roken!











































